Çalışma Sermayesi İhtiyacı Nasıl Hesaplanır?

Çalışma sermayesi ihtiyacı, işletmenin mal veya hizmet üretmek için yaptığı harcamayla satış bedelini tahsil ettiği tarih arasındaki finansman açığını gösterir.

En temel yaklaşımla çalışma sermayesi ihtiyacı şu şekilde değerlendirilir:

Stoklar + Ticari alacaklar − Ticari borçlar

Ancak yalnızca bilanço rakamlarına bakmak yeterli değildir. Stokların kaç günde satıldığı, müşterilerin kaç günde ödeme yaptığı ve tedarikçilere kaç günlük vadede ödeme yapıldığı birlikte incelenmelidir.

Örneğin ürününü 60 gün stokta tutan, 90 gün vadeyle satan ve tedarikçisine 30 günde ödeme yapan bir işletme, faaliyetlerini yaklaşık 120 günlük bir nakit dönüş süresi boyunca finanse etmek zorundadır.

Satışların büyümesi, çalışma sermayesi ihtiyacını otomatik olarak azaltmaz. Tam tersine, vadeli satış yapan bir işletmede büyüme daha fazla stok ve alacak finansmanı gerektirebilir. Bu nedenle şirket kârlı olduğu hâlde nakit sıkıntısı yaşayabilir.

Sağlıklı bir hesaplama; geçmiş bilanço verilerinin yanı sıra satış bütçesini, brüt kârı, tahsilat vadelerini, stok planını ve tedarikçi ödeme koşullarını da içermelidir.

O3 Yaklaşımı

Nakit dönüş sürenizi ve büyüme planınızı analiz ederek işletmenin gerçek finansman ihtiyacını ve uygun kaynak yapısını belirliyoruz.

Sık Sorulan Sorular

Çalışma sermayesi açığı nasıl kapatılır?

Tahsilat süresinin kısaltılması, stokların azaltılması, tedarikçi vadelerinin uzatılması, faktoring veya kısa vadeli işletme kredileriyle çalışma sermayesi açığı dengelenebilir. Kalıcı operasyonel açıkların yalnızca yeni borçla kapatılması ise sorunu büyütebilir.